Twee weken berichtjes, één adres, en een hart dat in mijn keel klopte. Dit is hoe mijn eerste keer afspreken écht ging.
Ik had alles gecheckt: zijn profiel, het vinkje, de reviews. Toch stond ik drie keer op het punt af te zeggen. Mijn vriendin wist waar ik was — dat had ik zo afgesproken, gewoon voor de zekerheid.
Hij bleek rustiger dan zijn berichten, en liever. We dronken eerst wat, praatten langer dan gepland, en de zenuwen verdwenen ergens tussen het tweede glas en zijn eerste compliment.
Achteraf was het spannendste niet de afspraak zelf, maar de deurbel. Zou ik het weer doen? Ik heb de tweede afspraak al staan.